Mama Papa Tijd

Posted 23 september 2019 by Mama in Wonderland in Persoonlijk / 0 Comments

Mama Papa tijd, Date Night, Ouder Quality time… Noem het zoals je wil, maar ik heb het er eigenlijk best lang moeilijk mee gehad om eerlijk te zijn. Het is pas het laatste jaar dat ik leer om er echt met volle teugen van te genieten en mezelf er ook niet schuldig over voel.

“Schuldig? Hoezo Dan?”

Wel ik heb me heel lang schuldig gevoeld als we eens een avondje voor onszelf inplannen. Schuldig tegenover de kinderen. Schuldig tegenover de grootouders die we optrommelen. Noem maar iemand op en ik voelde me er hoogst waarschijnlijk schuldig over. De eerste twee jaar met Jules moet ik ook gewoon bekennen dat we er niet zoveel behoefte aan hadden. Misschien kwam het door de heftige zwangerschap? Door alle emoties die ik ben moet ondergaan? Ik kon Jules gewoon heel moeilijk loslaten. Ik herinner me een uitstapje naar een babyzaak toen Jules 10 weken oud was. Oma en opa boden erg lief aan om een uurtje of twee op hem te passen zodat hij niet speciaal mee hoefde. Het waren de langste twee uur van mijn leven en ik heb denk ik minstens 5 keer gebeld op die twee uur.

“Maar daarna ging het vast wel beter, toch?”

Niet echt… De eerste 3 jaar beperkte we ons tot 1 date night per jaar. Dus ja, dat geeft een breuk van 1/365. Weinig zullen we het maar noemen. En toen kwam Lotte en toen kelderde zelf dat percentage nog meer naar beneden. Misschien zou het geholpen hebben als Michaël vragende partij was, maar eigenlijk is ook hij stiekem gewoon erg gelukkig als het hele gezin bij elkaar is. En quality time hebben we ook zo met ons tweetjes als de kindjes op bed liggen. Flesje wijn open, gezelschapsspelletje of filmpje erbij en uren kletsen. Dat is ook genieten voor ons.

En toen bracht 2019 verandering!

2019 was echter een jaar waarin we ons gemiddelde van date night omhoog trokken. Niet spectaculair, maar toch… In Augustus brachten we onze kindjes een nachtje weg om samen te gaan genieten van museumnacht. Een heerlijke avond, waarin we begonnen met lekkere wijntjes en een zonsondergang met zicht op de Schelde en dan de hele stad doortrokken en 5 musea bezochten. (En zo maar even 18 kilometer aflegde op nog geen 4 uur tijd! Date night noemen ze zoiets… noem het maar gerust sport night.) Maar ik genoot van elke seconde. En ja, ik miste de kinderen. Maar tijdens die romantische wandelingen langst het water besefte ik ook dat ik ons mis. Ik hou ervan om kleine plakkerige handjes in de mijn te voelen. Maar wat hou ik ervan om zijn grote, stevige hand in de mijne te voelen, zonder dat we constant moeten roepen “niet doen”, “wacht op ons”, “laat zus gerust”. Het was heerlijk en wat nog veel heerlijker was, waren de geruststellende berichten van het thuisfront, waar grootouders genoten van de kleinkinderen! Dat schuldgevoel zonk een beetje verder weg.

Tickets gewonnen wat nu…

En toen wonnen onverwacht tickets voor onze favoriete band. (Nu ja, eigenlijk om helemaal correct te zijn voor de zanger van onze favoriete band.) Nog geen zes weken na onze vorige date night. Even paniek, want dat deden wij toch niet. Schuld gevoel alom. Maar hé… gratis tickets voor Geert Verdickt dan nog. In onze eigen stad! We deden iets heel geks… we boekten een babysit. En dat voelde voor ons alsof we een gigantische brug overstaken. Belachelijk, ik weet het. Vooral omdat de babysit een van de juffen van de crèche is. Maar toch… weer een stap in de goede richting voor ons.

Het was trouwens helemaal geweldig. Het was een van de beste avonden van 2019 om eerlijk te zijn. Ik denk dat ik heel de avond verliefd naar mijn wederhelft heb zitten turen of heel gefascineerd naar Geert Verdickt. (Maar dat mocht van mijne meneer. Die was niet jaloers of zo.)

Let’s see what the future holds for us…

Ondertussen maken we nieuwe plannen voor een date night, want ik herinner me plots wat we allemaal graag deden. We willen graag nog een optreden van Geert meepikken. (Ja, hetzelfde optreden. Dat zegt veel over hoe een grote fans we zijn.) En we willen naar het theater, want we besefte opeens dat we voor de kinderen erg van theater hielden. (En dan bedoelen we wat anders dan poppentheater.) En stiekem dromen we van een nachtje weg. (Een nachtje, meer kan ons hart nog niet aan.) Maar af en toe kijken we elkaar dromerig aan en fluisteren we Londen. De grootouders lieten alvast weten dat ze helemaal openstaan voor een weekendje Lotte en Jules tijd. Dus wie weet… misschien wordt 2020 wel een heel baanbrekend jaar wat betreft mama en papa tijd.

 

Geef een reactie